Naukowcy i naukowczynie opowiadają – fenomenalnie! Dyskutujemy nie tylko o tym CO wiemy, ale też SKĄD to wiemy.
W świecie wykreowanym przez Andrzeja Sapkowskiego, driady stanowią odrębną rasę żeńskich strażniczek skrytego w lasach Brokilonu 4. Zwane dziwożonami, śmiertelnie groźne i magicznie uzdolnione, są gotowe zgładzić każdego kto wkracza na ich teren. Niewątpliwie Wiedźmin spotkał inną niż pochodzącą z greckich mitów twarz driad. Mniej w nich opiekuńczego ducha, za to więcej wściekłego obrońcy. Dziwożony ze swoją ksenofobią i fanatyzmem działają trochę jak bezmyślna siła samej natury, jak huragany i inne katastrofy naturalne – idą przed siebie z potężną siłą. Jako kobieta czuję się głęboko związana z przyrodą, szczególnie z lasami – stąd pseudonim "Driada".
Leśne driady
Nie ograniczam się co do tematyki swoich zainteresowań, oprócz duchowości interesuję się również medycyną naturalną, psychologią, fizyką kwantową, ekologią, a także ukrywaną historią Polski i świata. W wolnych chwilach zajmuję się fotografowaniem przyrody, oraz rękodzielnictwem, tworzę bransoletki z kamieni naturalnych i kryształów, które również są moją pasją. W galerii znajdziecie Państwo próbkę moich fotografii oraz przykładowe bransoletki. Każdy człowiek posiada nieskończoną skarbnicę wiedzy zgromadzoną głęboko w swoim wnętrzu.
W konfrontacji ze złem wolały opuścić schronienie, niż zaatakować intruza. W szczególności los taki spotykał hamadriady, czyli te z driad, które mieszkały wewnątrz konarów drzew 3. Jeśli podoba się Państwu moja twórczość pisarska i cenicie mnie za przedstawianą przeze mnie wiedzę duchową oraz doświadczenie serdecznie zapraszam do zostania moim Patronem. To pozwoli mi na nowo rozwinąć skrzydła i nie będę musiała jako młoda mama rezygnować ze swojej pasji pisania i prowadzenia strony internetowej. Chciałabym bardzo kontynuować swoją pracę w dziedzinie rozwoju duchowego i dzięki Waszemu wsparciu pozostać na swojej ścieżce powołania prowadząc dalej swoją działalność w internecie. Dzięki Patronite chciałabym także usprawnić i bardziej rozwinąć swoją stronę.
Nie pogrywaj ze strażnikiem drzewa
Czy umiemy podać przykład budowy, której nie towarzyszyłaby zagłada naturalnego krajobrazu? Moim zdaniem tutaj możemy szukać źródeł agresywnego wizerunku, jaki nadajemy driadom w kulturze. Z pewnością tęsknimy za tym, by natura sama wzięła sprawy w swoje ręce i odzyskała pole, choć sami nie umiemy już go oddać. Leśne driady według greckich podań to łagodne, zawsze żeńskie bóstwa. Niewątpliwie czyste, kochające życie, brzydzące się złem.
Driada roztacza wokół siebie miłość i smutek w rożnych proporcjach. Uwodzi, ale jest podatna na zranienie nieczułego kochanka. Nimfy mimo całej swojej łagodności, przerażały starożytnych łatwością, z jaką uwodziły mężczyzn. Ich piękno i młodzieńcza energia przyciągały z siłą, której nie można się było oprzeć.
- W szczególności los taki spotykał hamadriady, czyli te z driad, które mieszkały wewnątrz konarów drzew 3.
- Czasem też wychowują normalne ludzkie dzieci na driady, lecz te noszą dostrzegalne ślady "człowieczeństwa".
- W galerii znajdziecie Państwo próbkę moich fotografii oraz przykładowe bransoletki.
- Wydaje się, że chodzi tu o naturę utraconą, taką za jaką tęsknimy, a jaka niszczeje na naszych oczach.
Boginie natury
Kiedy mity przeszły przez współczesny filtr kulturowy, drzewne nimfy utraciły pokojową twarz i weszły na wojenną ścieżkę. Lewisa „opowieści z Narnii”, leśne driady to duchy drzew, aktywnie występujące w targających tytułową krainę konfliktach. Narnijskie driady ginęły, riot control simulator a następnie znikały, gdy ścinano ich osobiste drzewa. Z kolei leśne duchy potrafiły skierować do walki drzewo, gdy uznały to za konieczne. Nawet niewielkie drzewo, jest jedną z największych istot żywych na Ziemi.
Pragnienie dotarcia do niej i chęć poznania swojej prawdziwej tożsamości duchowej budzi się w odpowiednim dla niego czasie. Przekazując Państwu swoją wiedzę oraz doświadczenie rozwijam się razem z Wami. Tam właśnie ja chciałam wrócić tworząc swoją grafikę. Jej forma jest ukształtowana jak korona dębu – symetryczna, majestatyczna i delikatna zarazem.
Beata Jeleniewicz – Ścieżka Driady
Bezsprzecznie nawet niewielki las jest potężnym skupiskiem życia, wiecznie skrytym w cieniu, którego nie możemy objąć jednym spojrzeniem. Niegdyś człowiek nie mógł bezpiecznie przejść przez las, jeśli nie prowadziła przez niego solidna ścieżka. Tajemnice zaś mają swoich strażników – leśne driady.
Ze związków z ludźmi rodziły się dzieci, niejednokrotnie o boskich mocach. Chyba najbardziej znanym synem nimfy był Achilles. RN to mądre rozmowy o naszym świecie i nas samych. O próbach zrozumienia rzeczywistości na najgłębszym poziomie.
